Communicatietraining in het binnenland van Suriname

Naar Suriname.

Ik ben gevraagd, als trainer bij Villa Sophia,  om een communicatietraining te geven voor de dorpshoofden van de inheemse Indianen-stammen in het binnenland van Suriname. Het project gaat uit van de VIDS , Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname en de CLIM, Commissie Landrechten Inheemsen Beneden-Marowijne (CLIM) en richt zich op de versterking van het inheems traditioneel bestuur in Beneden-Marowijne. De rechten die inheemse stammen hebben vanuit de volkenrechtelijke verdragen zijn in internationaal verband tot stand gekomen. Het is de kunst om die te integreren in lokaal bestuur. Er heerst een spanningsveld vergelijkbaar met wat wij in Nederland vanuit Europees verband aan regelgeving meekrijgen en hoe zich dat verhoud met onze wet en regelgeving. Duidelijk is dat de belangen van de lokale bevolking en die van de beleidsmakers in Paramaribo lang niet altijd parallel lopen. De aantrekkingkracht van de mogelijke winsten uit de exploitatie van de natuurlijke bronnen is er te groot voor. Het lokale bestuur moet gaan leren omgaan met dit spanningsveld om te voorkomen dat de lokale gemeenschappen geheel overspoeld worden door de moderne goudzoekers.

Via de Rotary ben ik in contact gekomen met Ellen-Rose Kambel. Zij is juriste en is gespecialiseerd in internationaal volkenrecht. Zij heeft een opdracht verworven om in haar geboorteland Suriname de inheemse dorpshoofden te informeren over hun rechten als het gaat om landbeheer en te trainen hoe zij daar gebruik van kunnen maken. Daarvoor heeft zij een drie-jarig programma opgesteld. In dit programma komen zaken aan de orde als Surinaams en internationaal recht maar vooral ook onderwerpen over het voeren van goed bestuur. In dat kader kom ik assisteren. Want als je goed wilt besturen, moet je ook goed kunnen communiceren. Onderling met het bestuur, maar ook met de dorpelingen en met de landelijke en internationale organisaties.

Als achtergrond informatie – is het ook leuk om dit rapport te bekijken: http://www.forestpeoples.org/documents/conservation/suriname_10c_feb06_dutch.pdf. Het is een fors rapport, maar het is light reading met veel foto’s en je krijgt een goed beeld van de dorpen waar het om gaat.

Villa Sophia verzorgt twee keer vergadertraining van een dagdeel aan de dorpshoofden. Op het programma staat ook een vergelijking van westerse en traditionele vergadertechnieken (met video). Ik reis dinsdag 6 april af naar Paramaribo. Een dag later reizen we verder naar het dorp Erowarte in Marowijne. Ellen-Rose geeft daar drie dagen training waar ik dus een dagdeel van invul. Na die drie dagen reizen we terug naar Paramaribo. Ellen-Rose heeft daar een aantal gesprekken te voeren. Dan vertrekken we weer naar een ander dorp en herhalen de training voor de dorpshoofden daar. Na afloop gaan we via Paramaribo terug naar Nederland. Daar zal ik aan de projecthouders verslag uitbrengen van mijn activiteiten. En aan iedereen die graag wil horen wat ik heb ervaren.

Ik ben zelf vooral benieuwd naar wat de dorpshoofden willen leren van westerse communicatie. Ik al ze zeker vertellen over hoe bij ons het individu steeds meer centraal is komen te staan en daarmee de individuele mening een plaats heeft gekregen. En hoe dat ook door kan slaan. En ik kijk ernaar uit om van hen te leren van wat zij nog weten vanuit hun oeroude traditie. Die is meer gericht op het afstemmen op het geheel. De methode van de ‘talking stick’ was daar een voorbeeld van. Ik ben benieuwd of zij die gebruiken.